لیزر دهانه رحم

• می‌فهمید «زخم» در گزارش معاینه به چه معناست و چرا در بیشتر موارد خوش‌خیم است.
• تفاوت فریز و لیزر و شرایط انتخاب هر روش را می‌خوانید.
• درباره مراحل درمان، میزان درد، مراقبت‌های بعد از درمان و احتمال بازگشت علائم اطلاعات بدست می‌آورید.

توضیح تصویر: در اکتروپیون، سلول‌های داخل کانال روی سطح بیرونی دهانه رحم دیده می‌شوند. پوشش این ناحیه نازک‌تر است و رگ‌های زیر آن بیشتر دیده می‌شوند؛ به همین دلیل، ناحیه قرمز به نظر می‌رسد. در CIN، خود سلول‌ها تغییر کرده‌اند؛ ظاهر دهانه رحم به‌تنهایی برای تشخیص این تفاوت کافی نیست.

در ضایعات پیش‌سرطانی درجه‌بالا، روش‌های برداشتی معمولاً بر روش‌های تخریبی مانند لیزر و فریز ترجیح داده می‌شوند. روش برداشتی بافت را برای بررسی پاتولوژی حفظ می‌کند و امکان ارزیابی کامل‌بودن درمان را می‌دهد.

لیزر و فریز در ضایعه پیش‌سرطانی زمانی گزینه قابل قبول‌اند که کل ناحیه تغییر و کل ضایعه در معاینه دیده شود، ضایعه به داخل کانال دهانه رحم کشیده نشده باشد، و هیچ شکی به بدخیمی یا ضایعه غددی وجود نداشته باشد.

هیچ روش درمانی صددرصدی نیست، اما لیزر با نرخ موفقیت بالای ۹۰٪ یکی از دقیق‌ترین و کم‌عارضه‌ترین گزینه‌های درمان است. لیزر با حفظ کامل بافت دهانه رحم عمل می‌کند و شرط تثبیت موفقیت، انجام پیگیری‌های دوره‌ای منظم است.

در مقایسه این دو روش تخریبی، میزان بهبودی بسیار به هم نزدیک است (حدود ۹۱٪ برای لیزر در برابر ۹۰٪ برای فریز)؛ بنابراین این تفاوت آماری ناچیز، به‌تنهایی برتری قطعی لیزر را ثابت نمی‌کند.

انتخاب بهترین روش به اندازه و محل ضایعه، دیده شدن کامل بافت در کولپوسکوپی و شرایط بالینی شما بستگی دارد.

مهم‌تر از انتخاب بین فریز یا لیزر، تشخیص دقیق و نمونه‌برداری پیش از درمان است؛ زیرا در روش‌های تخریبی نمونه‌ای برای پاتولوژی باقی نمی‌ماند.

• وقتی شک به بدخیمی یا تهاجم اولیه وجود دارد
• وقتی ضایعه غددی مطرح است
• وقتی ناحیه تغییر یا ضایعه کامل دیده نمی‌شود
• وقتی ضایعه به داخل کانال دهانه رحم کشیده شده است

اگر بافت بدون بررسی کافی از بین برود، ممکن است تشخیص ضایعه مهمی به تاخیر بیفتد؛ زیرا از لیزر تبخیری نمونه‌ای برای بررسی باقی نمی‌ماند. به همین دلیل، تکمیل بررسی‌های لازم پیش از درمان و ادامه پیگیری پس از آن اهمیت دارد.

• برطرف‌شدن علامت به‌تنهایی کافی نیست، احتمال بازگشت علائم یا ضایعه وجود دارد؛ نتیجه پیگیری وضعیت را روشن می‌کند.
• اگر علت زمینه‌ای باقی بماند، احتمال بازگشت وجود دارد. در ضایعات مرتبط با HPV، درمان موضعی ویروس را از بدن حذف نمی‌کند.
• در ضایعه پیش‌سرطانی، پیگیری یک برنامه بلندمدت است، نه یک ویزیت: آزمایش مبتنی بر HPV در ۶ ماه؛ اگر منفی بود پیگیری سالانه تا ۳ سال؛ و پس از آن هر ۳ سال به مدت دست‌کم ۲۵ سال.

این‌ها روش استاندارد و اثبات‌شده برای دهانه رحم نیستند و توصیه نمی‌شوند.

اوزون‌تراپی تأیید نظارتی ندارد و درباره ایمنی آن هشدار داده شده است؛ شواهد کافی برای اثربخشی و ایمنی آن وجود ندارد و عوارضی نیز گزارش شده است.

درباره فرآورده‌های موضعی سنتی هم یک نکته ایمنی وجود دارد: قرار دادن هر ماده غیر استریل داخل واژن می‌تواند به عفونت و التهاب منجر شود و علامت را بدتر کند.

تشخیص CIN به معنای سرطان نیست. CIN به تغییرات غیرطبیعی سلول‌های دهانه رحم گفته می‌شود. بسیاری از موارد درجه پایین خودبه‌خود بهبود می‌یابند، اما پیگیری آن‌ها همچنان اهمیت دارد.

بسته به درجه ضایعه و شرایط شما، پیگیری یا درمان پیشنهاد می‌شود. در ضایعات درجه بالا که به درمان نیاز دارند، روش‌های برداشتن بافت معمولا ترجیح داده می‌شوند و پیگیری پس از درمان نیز به‌صورت بلندمدت ادامه دارد.

برای آشنایی با درجه‌ها، روش‌های پیگیری و گزینه‌های درمان، صفحه تغییرات پیش‌سرطانی دهانه رحم (CIN) را بخوانید.